تبلیغات
بزرگترین پایگاه اطلاع رسانی کره جنوبی 대한민국 ツ - از والتر لیمپن تا عمو بهروز
بزرگترین پایگاه اطلاع رسانی کره جنوبی 대한민국 ツ
(اینجا کره جنوبی است من یک ایرانی امِ سابق)

لینکدونی

آرشیو موضوعی

آرشیو

لینکستان

صفحات جانبی

← آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

از والتر لیمپن تا عمو بهروز

جمله روز

هنگامی که "همه" مانند "یکدیگر" می اندیشند، در واقع کسی نمی اندیشد!!.  والتر لیمپن


 ـــــ پراید جدید ساخت کره رو دیدید؟

 

 

 -ـــ تو کجایی سهراب؟
آب را گل کردند چشم ها را بستند و چه با دل کردند...
وای سهراب کجایی آخر؟..........
زخم ها بر دل عاشق کردند خون به چشمان شقایق کردند !
تو کجایی سهراب؟که همین نزدیکی عشق را دزدیدند
...
همه جا سایه ی دیوار زدند...
ای سهراب کجایی که ببینی حالا دل خوش مثقالی است دل خوش سیری چند؟
راستی یادم رفت قایقت جا دارد؟
 
 

 -ـــ  مهر ماه سال  89 زمانی که آمار بازدیدکنندگان رو در وبگذر میدیدم  چندین نفر از وبسایت عمو بهروز (یادداشتهای یک خبرنگار ) به وبلاگم لینک شده بودند مدت کمی بود که با وبسایت ایشون آشنا  شده بودم و از نوشته ها و خاطراتشون لذت میبردم مخصوصا نوشته ها و خاطرات قبل از انقلاب ،  وقتی به لینک مراجعه کردم نوشته ی زیر رو دیدم....

 " یکی از عادات زیبایی که در وب دارم ، مشاهده لینک عزیزانی است که برایم کامنت می گذارند . در یکی از کامنت ها به تارنمای جالبی به نام " این جا کره جنوبی است ، من یک ایرانی ام " مواجه شدم که دختر خانم با احساسی به نام " سمیرا " خیلی زیبا و لطیف در آن قلم می زند . در بخش معرفی وبلاگ اش اورده است .. خواستم زندگی کنم راه ام را بستند .. خواستم ستایش کنم گفتند خرافات است . خواستم عاشق شوم گفتند دروغ است  . گریستم گفتند بهانه است . خندیدم گفتند دیوانه است دنیا را نگاه دارید می خواهم پیاده شوم .. به این هموطن جوان و فرهیخته ام تبریک گفته و برایش  شادکامی و موفقیت آرزومندم .. "

ضمن اینکه خاطرات و تجربه های عمو بهروز بسیار شیرینند  قلم بسیار شیوایی  هم دارند سعی میکنم تا جایی که وقت میشه تمام پستهاش رو بخونم  پستها بسیار متنوعند مثلا از خواننده های قدیمی و خاطراتشون هست تا رضا شاه و فرح پهلوی از اعراب سوسمار خور تا خلبان همجنس گرا از زنده یاد خسرو شکیبایی تا قبیله ی آدمخورها و ...

عمو بهروز مدتیه بیماره و کمتر پشت رایانه میشینه برای سلامتیش دعا کنید لطفا....

 امیدورام عمو بهروزحالش خوب بشه و همیشه سلامت باشند که سلامتی با ارزشتر از هر چیزی در زندگیه و بتونه  از خاطرات خوبشون برای ما بنویسه.

 

اینجا نه دستی است

نه تکیه گاهی

تنهای تنها

و دائم باید این تنهایی را تعریف کنم

در میان تنهایی دست و پا زدن چه سود؟

کاش دانه های دل پیدا بود

تا زحمت بر زبان آوردنش را به من ندهد

سمیرا پاییز 89

 

پ.ن1:    دوست داشته باشیم بدون آنکه علتش را بدانیم ... محبتی که علت داشته باشد یا احترام است یا ریا

پ.ن2:  این روزها کسی به خودش زحمت نمی دهد یک نفر را کشف کند,

زیبایی هایش را بیرون بکشد ...

تلخی هایش را صبر کند...
...
آدم های امروز دوستی های کنسروی می خواهند؛

یک کنسرو که فقط درش را باز کنند بعد یک نفر شیرین و مهربان از تویش بپرد بیرون و هی لبخند بزند و
بگوید حق با توست!

پ.ن3 :   پوست کلفتی ربطی به آدم بودن ندارد. . . فقط مسیر اشک هایت پشت و رو می شود، به جای بیرون، می ریزد تو. .

پ.ن4:  غافل که تبر خانه به جز بیشه ندارد / از جنس درخت است ولی ریشه ندارد

پ.ن5:  هیچوقت نگو رسیدم ته خط ،اگر هم احساس کردی رسیدی ته خط :باز یادت بیار که معلم کلاس اولت میگفت !....نقطه سر خط

درباره وبلاگ

خواستم زندگی کنم راهم را بستند
خواستم ستایش کنم گفتند خرا فات است.
خواستم عاشق شوم گفتند دروغ است.
گریستم گفتند بهانه است .
خندیدم گفتند دیوانه است.
دنیا را نگه دارید میخواهم پیاده شوم

*********************

«این خانه قشنگ است ولی خانه من نیست
این خاک چه زیباست ولی خاک وطن نیست
آن کشور نو، آن وطن دانش و صنعت
هرگز به دل انگیزی ایران کهن نیست
در مشهد و یزد و قم و سمنان و لرستان
لطفی ست که در کلگری و نیس و پکن نیست
در دامن بحر خزر و ساحل گیلان
موجی ست که در ساحل دریای عدن نیست
در پیکر گلهای دلاویز شمیران
عطری ست که در نافه آهوی ختن نیست
آواره ام و خسته و سرگشته و حیران
هرجا که روم هیچ کجا خانه من نیست
آوارگی و خانه به دوشی چه بلایی ست
دردی ست که همتاش در این دیر کهن نیست
من بهر که خوانم غزل سعدی و حافظ
در شهر غریبی که در او فهم سخن نیست
هرکس که زند طعنه به ایرانی و ایران
بی شبهه که مغزش به سر و روح به تن نیست
پاریس قشنگ است ولی نیست چو تهران
لندن به دلاویزی شیراز کهن نیست
هر چند که سرسبز بود دامنه آلپ
چون دامن البرز پر از چین و شکن نیست
این کوه بلند است ولی نیست دماوند
این رود چه زیباست ولی رود تجن نیست
این شهر عظیم است ولی شهر غریب است
این خانه قشنگ است ولی خانه من نیست»
27مرداد 88


*********************
اسمم سمیراست به مدت 6 سال در کشور کره جنوبی ، شهر سئول زندگی کردم سال 1391 به ایران بازگشتم سعی دارم همانند سالهای پیش، تجربیاتی که کسب کردم را بنویسم امیدوارم که لذت ببرید و با
نظرات و پیشنهاداتتون در بهتر شدن این وبلاگ یاری ام کنید...
لطفا در مورد مهاجرت و تحصیل در کره سوال نفرمایید چون بنده در این زمینه اطلاعات خاصی ندارم.

- هر گونه کپی برداری با ذکر منبع بلا مانع است

- مطالبم از آموخته و تجربیاتی ست که در کره کسب کردم اگر خبر و یا مطلبی کپی شده باشه پایان مطلب خواهم نوشت.

-اگر گاهی به دلایل شخصی قادر به جبران محبتهای شما در کامنت گذاشتن نیستم عذرخواهی میکنم گاها به وبلاگهایتان سر زده و بدون اطلاع وبلاگهای مورد توجهم را لینک میکنم





مدیر وبلاگ : سمیرا

آخرین پست ها

جستجو

نویسندگان

Check Google Page Rank