تبلیغات
بزرگترین پایگاه اطلاع رسانی کره جنوبی 대한민국 ツ - كره شمالی : جهنم سرخ و نكبتی به نام كمونیسم
بزرگترین پایگاه اطلاع رسانی کره جنوبی 대한민국 ツ
(اینجا کره جنوبی است من یک ایرانی امِ سابق)

لینکدونی

آرشیو موضوعی

آرشیو

لینکستان

صفحات جانبی

← آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

كره شمالی : جهنم سرخ و نكبتی به نام كمونیسم

 

جمله روز

در تاریکترین شب های ستم ، روشنترین ستاره ها زاده می شوند . ارد بزرگ


كره شمالی و كوبا تنها نقاطی از جهان هستند كه همچنان آلوده به كمونیسم یا همان طاعون سرخ قرن بیستم باقی مانده اند . كوبا به واسطه نزدیكی اش به آمریكا و روابط خارجی اش با بسیاری از كشورهای دنیا ، سرزمین نسبتا” شناخته شده ای هست . اما بسیاری از مردم دنیا از وقایع و حقایق درون كره شمالی كه با سیستمی استالینی اداره میشود ، خبر چندانی ندارند . رهبر كنونی كره شمالی كیم چونگ ایل هست . پدر وی هم رهبر سابق این كشور بود و كیم ایل سونگ نام داشت . البته مردم بدبخت كره شمالی رهبر حكومتشان را (معاون رهبر) می نامند چرا كه به فرمودهء مقامات آن كشور ، كیم ایل سونگ نمرده است بلكه به خورشید پیوسته و هر روز جهان را گرم و روشن می كند . در نتیجه مقام رهبری ایشان محفوظ است . در كره شمالی تنها كسی كه حق فكر كردن دارد رهبر حكومت است كه فرماندهء بزرگ نامیده میشود .

وقتی فرماندهء بزرگ دربارهء مسئله ای حرفی زد دیگر هیچكس حق ندارد در آن زمینه اظهار نظر كند . از نظر حكومت كمونیستی آن كشور ، مردم كره شمالی و حتی مدیران و مقامات آن كشور وظیفه ای جز كشف حقیقت در افكار و سخنان رهبر نظام كمونیستی را ندارند . چندی پیش رهبر حكومت كره شمالی ( كیم چونگ ایل ) در حال بازدید از جایی به خانمی كه كت و دامن پوشیده بود گفته بود شما در لباس سنتی كره ای زیباتر به نظر می رسید .. همان شب تلویزیون كره شمالی با قطع برنامه های عادی اش اعلام كرد از این لحظه به بعد همهء زنان شاغل در كشورمان موظف هستند كه با لباس سنتی كره ای از خانه هایشان خارج شوند تا جهان زیباتر شود! كره شمالی طبیعت بسیار زیبایی دارد و دارای تنوع آب و هوایی شگفت انگیزی است اما مردم این كشور حق خروج از روستا ها یا شهرهایشان را ندارند . در واقع همه در همان جایی كه زندگی می كنند زندانی هستند . برای رفتن از روستایی به روستایی دیگر و یا شهری به شهر دیگر باید از حكومت اجازه بگیرند . در كره شمالی كسی حق انتخاب همسر و ازدواج را ندارد ، مگر با موافقت وزارت اطلاعات و امنیت آن كشور . یعنی دختر و پسری كه عاشق هم شده اند باید گزارش كاملی از نحوهء عاشق شدنشان ، دلیل عاشق شدنشان ، میزان علاقه و احساسی كه نسبت به یكدیگر دارند و خیلی چیزهای دیگری را در چندین صفحه بنویسند و تحویل مقامات امنیتی بدهند تا نوبت مصاحبه شان شود . قبل از مصاحبه ، سیستمهای امنیتی و نظامی كره شمالی هفت نسل پشت و جد و آباد دختر و پسر را بررسی می كنند و نهایتا” اگر مورد مشكوكی دیده نشد ، برای ازدواج آن دختر و پسر جوان مجوز صادر می كنند .

مردم كره شمالی همیشه فقیر و قحطی زده هستند و سالیانه چندین هزار نفر از آنها به دلیل گرسنگی می میرند . دولت كره شمالی معمولا كمكهای غذایی خارجی را نمی پذیرد چرا كه معتقد است این غذا ها ممكن است روی افكار مردم اثرات نامطلوب بگذارد و باعث تهاجم فرهنگی علیه نظام كمونیستی شود . سفر مردم كره شمالی به خارج از كشور مطلقا” ممنوع است و هر كس مایل به دیدن خارج باشد به عنوان یك ضد انقلاب و عامل دشمن دستگیر می شود . حتی تلفن زدن به خارج از كشور هم می تواند منجر به تیرباران شخص تلفن كننده شود . سفر خارجی ها نیز به داخل كره شمالی مطلقا” ممنوع هست ، بجز كمونیستها و سوسیالیستهای ضد آمریكایی كه از برخی از كشورهای دنیا به شكل گروهی و به صورت تورهای همبستگی! و برای شركت در جشنهای دولتی به این كشور سفر می كنند . به ازای هر توریست هم یك نفر برای مراقبت و بطور شبانه روزی در كنارش هست تا مبادا با كسی حرفی بزند . در كره شمالی حتی خواب دیدن مردم هم كنترل میشود و دانش آموزان موظف هستند آخرین خوابهای سیاسی خود و والدینشان را به نمایندهء وزارت اطلاعات و امنیت در كلاسشان! گزارش كنند . انتشار هر نوع خبر ناخوشایند سیاسی ، اجتماعی ، اقتصادی و غیره كه مربوط به كره شمالی باشد ممنوع است . هر گونه انتقاد از نظام كمونیستی و مقامات آن نیز جرم تلقی میشود . دوازده روزنامه در این كشور منتشر می شوند اما خبرنگار ندارند! این روزنامه ها موظف هستند كه هر روز خبرهایی كه از وزارت اطلاعات و امنیت دریافت می كنند را عینا” منتشر كننند . فقط برخی از مقالات آنها با هم فرق می كند . پخش و نمایش هر نوع فیلم و حتی كارتون خارجی در تلوزیون كره شمالی مطلقا” ممنوع است . پدیدهء اینترنت در كره شمالی وجود ندارد و داشتن رادیوهایی كه قادر به دریافت امواج خارجی باشند و یا گیرنده های تلوزیونهای ماهواره ای و دستگاه فاكس جرم است . حتی موبایل و دوربین فیلمبرداری نیز جزو ابزار جاسوسی برای دشمن محسوب میشوند و دارنده اش می تواند با مجازات تیرباران در ملاء عام روبرو شود . كمونیستهایی هم كه به عنوان مهمان دولت كره شمالی و به منظور شركت در جشنهای دولتی به آن كشور سفر می كنند باید به محض ورود ، دوربین فیلمبرداری و موبایل خود را تحویل بدهند و در وقت خروج از آن كشور تحویل بگیرند . حرف زدن با اتباع كره شمالی برای خارجی ها مطلقا” ممنوع است و حتی اگر قیمت كالایی را هم بخواهند بپرسند این كار را باید از طریق فردی كه مراقب توریست است و او را قدم به قدم همراهی می كند ، پرسیده شود . مردم كره شمالی هیچ خبری از دنیای بیرون از كشورشان ندارند و تاكنون هیچ فیلم خارجی را در تلوزیونشان یا سینماهایشان ندیده اند . آنها نمی دانند كه واقعا” در دنیا چه می گذرد؟ چند سال پیش در دانشگاه پیونگ یانگ كره شمالی فیلم اولیور توئیست كه داستانش متعلق به دویست سال پیش است را برای دانشجویان نمایش داده بودند و گفته بودند حالا خودتان خیابانهای لندن را ببینید و قضاوت كنید كه ما پیشرفته تریم یا اروپایی ها؟ مقامات كره شمالی می گویند تماشای فیلمهای خارجی و بخصوص فیلمهای آمریكایی باعث تهاجم فرهنگی دشمن می شود . اصولا” مقامات كره شمالی به تمام دنیا ( بجز چین ، روسیه ، كوبا ، لیبی ، سوریه و ونزوئلا ) می گویند دشمن . در كره شمالی آموزش و پرورش رایگان است اما نود درصد از مطالب كتابها در وصف مقام رهبری كره شمالی و پدرش و نیز دستاوردهای حكومت كمونیستی است . بهداشت و درمان هم رایگان است اما در بیمارستانهایش هیچ نوع دارو و امكاناتی وجود ندارد و بیماران صرفا” برای مرگ و راحت شدن از دست زجر كشیدنهایشان به آنجا می روند . مردم كره شمالی به ظاهر در مسكن های رایگان زندگی می كنند اما خانه هایشان به سلول انفرادی بیشتر شبیه هستند تا منزل و مسكن یك انسان . هیچ كس حق داشتن ماشین شخصی را ندارد و هفتاد درصد مردم برای مسافرتهایشان از دوچرخه استفاده می كنند . همهء مردم كره شمالی موظف هستند كه با یونیفرم رسمی از منزل خارج شوند و یا آنكه علامت خاصی را روی پیراهنهایشان نصب كنند تا به این ترتیب وزارت اطلاعات و امنیت كشورشان بداند چه كسانی و با چه شغلها و موقعیتهایی در حال عبور و مرور در كوچه ها و خیابانها هستند . در كره شمالی دو نوع پول رایج وجود دارد . یكی پولی كه مردم آن كشور استفاده می كنند و یكی هم پولی كه خارجی های مقیم آن كشور موظفند خرج كنند . سیستمهای امنیتی كره شمالی معتقدند كه به این شكل می توان فهمید كه چه كسی از دشمن و یا توریستهای خارجی پول گرفته یا با او معامله كرده است . مردم كره شمالی موظف هستند كه هر روز و قبل از شروع كار ابتدا در مقابل مجسمه های رهبر حكومتشان و پدر او تعظیم كنند و سپس به مدت ده دقیقه به سخنرانی های ضد آمریكایی رئیس یا مدیر یا معلمشان گوش كنند و بعد هم به مدت پنج دقیقه شعار مرگ بر آمریكا و مرگ بر دشمن بدهند و آنگاه كارشان یا درسشان را آغاز نمایند . این برنامه پنجاه سال است كه هر روز صبح در سراسر كره شمالی اجرا می شود . درآمد همهء مردم در كره شمالی یكسان است و هر نفر معادل ۴۸ هزارتومان در ماه حقوق می گیرد . ورزشكاران كره شمالی قبل از اعزام به خارج از كشور و حضور در مسابقات خارجی ، ابتدا در كلاسهای عقیدتی و سیاسی شركت می كنند و بعد خانواده هایشان به گروگان گرفته میشوند تا فرزند ورزشكارشان به كره برگردد . اگر كسی برنگشت ، همهء عزیزانش را یكجا تیرباران می كنند . وقتی هم برگشت اجازهء دیدن هیچ
كس را ندارد و برای مدتی طولانی توسط نیروهای اطلاعاتی و امنیتی كره شمالی بررسی میشود تا مشخص گردد كه در چند روزی كه در كشورش نبوده آیا مورد تهاجم فرهنگی دشمن قرار گرفته است یا نه؟ كشور كره شمالی تنها یك وبسایت دارد! من بعدا” دربارهء این وبسایت و مطالبش (كه به انگلیسی هم هستند) نكات جالبی را خواهم نوشت . مردم كره شمالی معتقد هستند كه به دلیل اعتقادشان به كمونیسم و زندگی در یك كشور كمونیستی ، خوشبخت ترین انسانهای روی زمین هستند . از نظر عموم مردم بدبخت و مفلوك و بی خبر از دنیای كره شمالی ماركس و انگلس و لنین و استالین سازندگان تاریخ و تمدن بشری هستند . آنها تحت تاثیر بمبارانهای تبلیغاتی حكومتشان بر این باور هستند كه رهبر سابقشان ( كیم ایل سونگ ) بعد از مرگش به خورشید پیوسته و كار خوبی هم البته كرده است اما اگر رهبری كنونی شان بمیرد نه تنها كره زمین بلكه منظومه شمسی نیز متلاشی خواهد شد! تنهاسایت كره شمالی كه توسط وزارت اطلاعات و امنیت آن كشور اداره میشود صراحتا” به زبان انگلیسی نوشته است كه طبق كشف جدیدی كه شده ، كیم ایل سونگ از همان ابتدا بخشی از خورشید بوده! وقتی كیم ایل سونگ مرد ، مركز هواشناسی كره شمالی اعلام كرد به دلیل پیوستن رهبر بزرگ و بنیانگزار كبیر انقلاب كمونیستی كره شمالی به خورشید ، درجهء حرارت خورشید و طبیعتا” گرمای جهان بطور ناگهانی بالا رفته است! سازمان حفاظت محیط زیست كره شمالی نیز اعلام كرد گروهها و دسته های انبوه و بی شماری از پرندگان به طرز شگفت انگیزی برای بنیانگزار انقلاب شكوهمند كمونیستی ادای احترام كرده اند . در آن زمان روزنامهء اطلاعات چاپ تهران این خبرها را عینا” و به نقل از خبرگزاری ها منتشر كرد.

كمونیستهای ایرانی كه در نوع خود عجیب و غریب ترین كمونیستهای جهان محسوب میشوند با رحل اقامت افكندن در كشورهای اروپای غربی و نیز كانادا و آمریكا ، از بام تا شام علیه همین كشورهای غربی ، كانادا و آمریكا در وبسایتها و وبلاگها و فیس بوكهایشان مطلب می نویسند اما حاضر نیستند برای یك شب در عمرشان هم كه شده است این كشورهای غربی و پادشاهی اروپایی را ول كنند و بروند در كره شمالی یا كوبا زندگی كنند تا طعم زندگی در زیر سایهء یك حكومت كمونیستی و كمونیسم واقعی را بچشند . كره شمالی جهنم سرخی هست كه درباره اش بیشتر خواهم نوشت تا چهرهء واقعی تفكر نكبت بار و ضد انسانی كمونیسم را بیشترنشان داده باشم . عكس بالایی یكی از پوسترهای تبلیغاتی حكومت كره شمالی است كه تصویر كیم ایل سونگ را به شكل خورشید تابان نشان می دهد .عكس میانی جمعی از خانمهای كارمند كره شمالی را قبل از شروع كارشان ، در حال تعظیم صبخگاهی به مجسمهء غول پیكر كیم ایل سونگ نشان می دهد . عكس پایینی هم صحنهء تعظیم عده ای دیگر از كارمندان در مقابل مجسمه كیم ایل سونگ است. اگر به لباس خانمهای كارمند دقت كنید متوجه می شوید كه نوع پوششان از بلوز و دامن به لباس سنتی تغییر كرده است .

درباره وبلاگ

خواستم زندگی کنم راهم را بستند
خواستم ستایش کنم گفتند خرا فات است.
خواستم عاشق شوم گفتند دروغ است.
گریستم گفتند بهانه است .
خندیدم گفتند دیوانه است.
دنیا را نگه دارید میخواهم پیاده شوم

*********************

«این خانه قشنگ است ولی خانه من نیست
این خاک چه زیباست ولی خاک وطن نیست
آن کشور نو، آن وطن دانش و صنعت
هرگز به دل انگیزی ایران کهن نیست
در مشهد و یزد و قم و سمنان و لرستان
لطفی ست که در کلگری و نیس و پکن نیست
در دامن بحر خزر و ساحل گیلان
موجی ست که در ساحل دریای عدن نیست
در پیکر گلهای دلاویز شمیران
عطری ست که در نافه آهوی ختن نیست
آواره ام و خسته و سرگشته و حیران
هرجا که روم هیچ کجا خانه من نیست
آوارگی و خانه به دوشی چه بلایی ست
دردی ست که همتاش در این دیر کهن نیست
من بهر که خوانم غزل سعدی و حافظ
در شهر غریبی که در او فهم سخن نیست
هرکس که زند طعنه به ایرانی و ایران
بی شبهه که مغزش به سر و روح به تن نیست
پاریس قشنگ است ولی نیست چو تهران
لندن به دلاویزی شیراز کهن نیست
هر چند که سرسبز بود دامنه آلپ
چون دامن البرز پر از چین و شکن نیست
این کوه بلند است ولی نیست دماوند
این رود چه زیباست ولی رود تجن نیست
این شهر عظیم است ولی شهر غریب است
این خانه قشنگ است ولی خانه من نیست»
27مرداد 88


*********************
اسمم سمیراست به مدت 6 سال در کشور کره جنوبی ، شهر سئول زندگی کردم سال 1391 به ایران بازگشتم سعی دارم همانند سالهای پیش، تجربیاتی که کسب کردم را بنویسم امیدوارم که لذت ببرید و با
نظرات و پیشنهاداتتون در بهتر شدن این وبلاگ یاری ام کنید...
لطفا در مورد مهاجرت و تحصیل در کره سوال نفرمایید چون بنده در این زمینه اطلاعات خاصی ندارم.

- هر گونه کپی برداری با ذکر منبع بلا مانع است

- مطالبم از آموخته و تجربیاتی ست که در کره کسب کردم اگر خبر و یا مطلبی کپی شده باشه پایان مطلب خواهم نوشت.

-اگر گاهی به دلایل شخصی قادر به جبران محبتهای شما در کامنت گذاشتن نیستم عذرخواهی میکنم گاها به وبلاگهایتان سر زده و بدون اطلاع وبلاگهای مورد توجهم را لینک میکنم





مدیر وبلاگ : سمیرا

آخرین پست ها

جستجو

نویسندگان

Check Google Page Rank